هوارگه(هورامي هاي ساكن تهران)-پيام سيروان

به سايت هوارگه(هورامي هاي مقيم تهران)خوش آمديد

وه ش ئاماي وه خير هه ي به ر گوزيده بو نه جاي مه ردوم جا گر نه ديده

پيام سيروان؛

نوجوان هورامي ساكن تهران

در مراسم عيد سعيد فطر

بنام يگانه بخشاينده توانا و خالق مهرباني ها و درود و تحيات بي شمار نثار پيام آور عشق و اخلاق نيك و محبت و اهل و اولاد بزرگوار و ياران باوفا و پيروان مصفايش.

من سيروان يكي از نوجوانان ساكن تهران كه نياكانم در هه ورامان زيسته اند لحظاتي را در حضورتان جهت معرفي مختصر هه ورامان و ويژگي ساكنان آن مزاحمتان خواهم بود. بدواً بذل توجه تان را خواستار و صبر و شكيبايي تان را مي ستايم؛ و از داشتن چنين مخاطباني مبارك و فهيم بر خود مي بالم.

هه ورامان, منطقه اي واقع در غرب ايران و بين استان كرمانشاه و استان كردستان ... است كه داراي آب و هوايي نسبتاً معتدل و كوههاي استوار و پوشيده از انواع گياهان و گلهاي زيبا و دارويي و باغها و درختان ميوه اي و جنگلي سرسبز, و چشمه سارها و نهرهاي روشن و روان, كه وجود انواع پرندگان و حيوانات وحشي و اهلي منطقه اي طراوت و جمال خاصي به آن بخشيده است. اين سامان سكنه اي اكثراً صبور و مهربان كه عمدتاً انسانهاي آزادمنش , هنرمند , سخاوتمند و بي پيرايه را در دل خود جاي داده است. گردش ايام و روزگاران حال و ديرين هيچگاه اثري ماندگار بر محو آداب و رسوم سكنه ساده و سخت كوش و خودكفاي اين سامان نگذارده و هه ورامي هاي اصيل در هر جاي كره زمين به اخلاق پسنديده مزين و مفتخر, و نماد صداقت, ظرافت طبع , اخلاص , فهم و معرفت اند.

صعب العبور بودن بيشتر مناطق هه ورامان و عدم دسترسي سريع و آسان به آبهاي آزاد و مراكز تجاري جهان , گرچه سبب صيانت نسبي هه ورامان از حضور سوداگران و سلطه طلبان و قلدران گشته ولي اسباب معضلات محروميت و مضيقت معيشت امروزي مردم را نيز فراهم آورده و به تبع آن دسترسي آسان ساكنان هه ورامان به علم و دانش روز و توانائيهاي اقتصادي بهره مندي از فن آوري نوين را برايشان دشوار ساخته است.

لذا هه ورامي ها نيز همانند بعضي ديگر از اقوام قديم ناچار به انواع مهاجرت هاي اختياري و يا اجباري براي كسب دانش فزونتر و معرفت بيشتر و معيشت بهتر به ساير مناطق دور و نزديك گشته اند كه سكونت موقت و يا دايم آنان در محل هاي جديد با فرهنگ و آداب و رسوم متفاوت ممكن گشته است به نوعي عدم اعتدال روحي و شخصيتي خود و يا فرزندانشان را دربرداشته و از ابعاد منفي و تبعات زيستن در محيطي غير از زادگاه خويش متاثر گردند كه اين امر سبب بيگانگي نسبت به زادگاه و اهداف و افتخارات نياكان و يا صدمه ديدن هويت و يا شخصيت آنان گشته و بعضاً ياس و ناهنجاري هاي رفتاري فردي و اجتماعي را در پي داشته باشد.

گرچه جوان اصيل هه ورامان چه در تهران و يا هر منطقه ديگر ايران و جهان , بكارگيري آموزه ها و تجربه هاي نياكانش و بهره مندي الز كوله بارهاي موروثي اش (توكل , ابتكار , اعتماد به نفس , صبر و قناعت) هيچگاه مجذوب آرايش هاي بي محتواي ظاهر نمايان , و مدهوش اداهاي بي بندوباران و مرعوب ادعاهاي زورمداران نگشته و خود را نيازمند آز بي پايان زراندوزان نمي پندارد. وآزاد و مستقل زيستن توام با حفظ عزت نفس را بمراتب از ذلت و رفاه كاذب و بي آبرويي , شايسته تر و متمايز مي داند ؛ اما محض احتياط, بر اين باوريم كه در محل فعلي اقامتمان به مناسبتهاي شاد و شيرين و دين مبين با صميميت و صداقت و قلبي مالامال از كرامت به دوستان و اطرافيان و مشتاقان , در كنار هم بوده و با استفاده از تواناييها و ظرفيتها و استعدادهاي جمعي قابل دسترس در رفع تنگناها و مشكلات خود و ديگران تشريك مساعي و همكاري نماييم. و بحمدالله آثار رضايت بخش اين امر مفيد را تجربه كرده و تا حد توان و امكان در استمرار توسعه, و پربار كردن آن با ياري ديگران خواهيم كوشيد. ان شاءالله.

پروردگار مهربان را فراوان ستايشگر و سپاسگزاريم كه با تشرف به دين مبين اسلام بر ما منت نهاده و افتخار اخوت با ديگر مومنان جهان را برما ارزاني فرموده است.

اما به عقايد و افكار پيروان اديان و باورهاي معتبر ديگران احترام مي گذاريم و تمسخر و توهين و تحقير را به هيچ فكر و مرامي مادامي كه داعيه ستم و زورگويي و تحميل را در سر نپروراند روا نداشته و جور وستيز را در مورد هيچ ضعيف و بي گناهي نمي پسنديم . دانشمندان را عزيز و دادگري را پاس مي داريم . با الهام از تعاليم عاليه ديني بر اين باوريم كه وجود نژاد برتر يا ايده تحقير و تمسخر به ملتها و اقوام, تفكري ناپسند, مذموم و محكوم به فناست و ملاك برتري را فقط آراستگي انسانها به ايمان , اخلاق پسنديده و صفات حميده بشردوستانه مبتني بر معرفت و عدالت, مساوات و مساعدت مي دانيم . تقدم و سبقت در التزام به عبوديت راستين حق و خدمت به همنوعان و حفظ شان و كرامت انسانها و حقوق ديگر جانداران مي تواند وجه تمايزي بين افراد و نژادها باشد و يقيين داريم كه تفاوت ملل و اقوام فقط براي نظم و شناسايي و امكان تمهيد اسباب انبساط خاطر و خدمت و آسايش همديگر با استفاده از زبان و آداب و سنن مي باشد و هيچگاه صرف همزباني را بر همدلي ترجيح نداده, اما توان بي پايان اشتراك همدلي و همزباني را معجزه گر يافته و آزموده ايم. و دستهاي توانا , صادق و پر مهري را كه در اين راستا ما را ياري نمايند بوسيده و به گرمي مي فشاريم و به همت شان اميدواريم.

ما وارثان اسلاف مومن , سختكوش و صبوري هستيم كه ايثارگرانه و خادمانه در روستاهاي محصور و كلبه هاي محقر با حداقل امكانات و سرمايه غيرت خدمت, خالق آثار فرهنگي و هنري ماندگاري گشته اند كه چون گوهران تابناك برتارك مراكز مجهز و بزرگ علمي دنياي وسيع و متمدن امروز مي درخشند و از اين بابت بر خود مي باليم و لازم مي دانيم كه اين گنجينه هاي ارزشمند را پاس داشته و بر آنها بيافزائيم ؛ تا بتوانيم در جهان معاصر سرافرازانه خود را در جايگاه مناسب خويش بنمايانيم و توفيق اداي دين را بيابيم و نيل به اين آمال در شرايط حال جز با همت و كوشش خود و اتكال به وحي لايزال و دعاهاي خير دلسوزان اهل حال امري محال است. لذا از فرصت كثرت مخاطبان بزرگواري كه بركات ماه مبارك رمضان را يافته اند و در اين روز سعيد از رضا و جزاي ويژه اي برخوردارند استفاده نموده و انفاس پاكشان را در اجابت مناجاتي به درگاه يگانه بخشاينده و پذيرنده به كمك مي طلبيم. با اميدواري و يادآوري وعده هاي آسماني( واذا سالك عبادي عني فاءني قريب اجيب دعوه الداع اذا دعاني ..... و ... فاذكروني اذكركم ... ) و به مدد مداد علماي ديندار و ارشاد عرفاي شب زنده دار و پندهاي پيران نامدار از جمع مبارك حاضر تقاضاي جدي همدلي و همراهي صميمي را داريم.

"الهي يكتايي , بي همتايي , قيوم و توانايي , بر همه چيز بينايي , داروي .... ما تواني ارزاني فرما كه تو راضي به انجام آني

الهي ذوالجلال و رحماني , در كمال سبحاني , بي نياز از زمان و مكاني , نه كس چون تو و نه به كس ماني پيداست در ميان جاني جان زنده به چيزي است كه تو آني , ما را مدوان زپي نامي و ناني جايمان ده در سينه و كارواني كه محمد است آنرا قافله سالار و كشتيباني

الهي , تو آني كه نام او راحت روح و پيغام او مفتاح فتوح و سلام او در وقت صباح مومنانرا صبوح و ياد او مرهم دل مجروح ومهر او طوفان زدگان را كشتي نوح عذرهاي ما بپذير و بر ما عيب مگير

الهي , توئي مربي فلق , پناه ده ما را ز ما خلق ره نماي ما را بر ره حق

بادا كرم تو پاينده احسان تو سوي بندگان آينده

سخت مگير خطا را بر بنده اي داور بخشنده و بخشاينده

اي كريمي كه بخشنده عطايي و اي دانايي كه پوشنده خطائي , در ذات و صفات بي همتايي عادل و عالم و راهنمايي , فقط توئي كه خدائي را سزائي ,

بذات لايزالت به توان بي زوالت به عزت و كمالت به عظمت و جلالت جان ما را صفاي خود ده , دل ما را هواي خود ده چشم ما را ضياء خود ده , گوشمان را نداي خود ده و ما را آن ده كه ما را آن به

الهي روز الست عهد بستيم , خود را از همه به تو وابستيم توفيق ده تو را پرستيم گر چه مغرور و سر مستيم روا مدار كه خود پرستيم ما را مران كه نيازمند تو هستيم , گر راهمان راست كني رستيم , و گرنه همانيم كه هستيم درمانده و لنگ و چپ دستيم , نعوذ بالله مغضوب و پستيم ."

بر خود لازم مي بينم بعنوان حسن ختام در انتهاي كلام مجدداً حمد و ثناي حق را ادا و درود بي پايان خود و جمع حاضر را نثار خاتم انبيا سرور دو جهان محمد امي امين و اهل و اولاد و ياران راستين و پيروان با ايمان او تقديم نمايم. و از عالمان , عابدان, پاكدلان و نيك انديشاني كه از زمان سعادت تا به امروز سبب استمرار, پويايي و ايستايي مجالس و شعايرمفيد و فرحبخش و اين گونه مجامع مبارك گشته اند صميمانه آرزوي علو درجات و سپاسگزاري و قدرداني نموده و صبر و متانت شما عزيزان را بخاطر توجه و تحمل لحظات زحماتم بستايم و ارج نهم و آينده اي تابناك توام با سرافرازي و بهروزي را براي يكايك تان آرزو نمايم.

سيروان ـ نوجواني از هه ورامان ساكن تهران